Jest to kontynuacja poprzedniej części wpisu Rodzaje, budowa i klasyfikacja fontów cz.1, gdzie omówiłem rodzaje fontów i podałem różnice między fontami szeryfowymi i bezszeryfowymi. Dzisiaj natomiast chciałbym się skupić na budowie pojedynczych liter i całego szyku fontu oraz ich edycji, które umożliwiają nam programy Adobe.

Zobaczmy jak to wygląda w Photoshopie

Na początek trochę guzikologii w Photoshopie. Po wybraniu z paska narzędzi po lewej stronie ikony type tool, bądź użycia skrótu T, możemy zacząć pisać. Interfejs wygląda podobnie jak w innych programach tej firmy przeznaczonych dla grafików. Większość opcji będzie się pokrywać. Na górnym pasku opcji wybranego narzędzia mamy kilka funkcji, które ułatwiają nam pracę z tekstem. Zaczynając od lewej strony.

Photoshop pasek narzędzi górny

– kierunek pisania do wyboru orientacja pozioma i pionowa

– wybór fontu z rozwijanej listy

– krój fontu

– rozmiar fontu w jednostkach jakie mamy ustawione w opcjach programu

– wygładzanie w Photoshopie

– kierunek opływania tekstu w dokumencie

– kolor tekstu

– wpisanie tekstu w łuk, lub w któryś z innych gotowych presetów albo możliwość stworzenia własnego

– dodatkowe opcje(o tym za chwilę)

– akceptacja, bądź porzucenie zmian wprowadzonych po ostatnim zatwierdzeniu (można użyć skrótu ctrl+enter)

Photoshop opcje tekstu

Panel character i paragraph

Niektóre z tych opcji mogą być niedostępne w zależności od użytego fontu. Przyjrzyjmy się tym najważniejszym. Też od lewej strony.

Wysokość linii – jest to odległość między dwoma wierszami. W Photoshopie opcja auto oznacza domyślną wartość, zazwyczaj taką samą jak wielkość fontu.

Kerning  odległość między znakami w danym foncie.

Tracking – za pomocą światła można regulować wielkość spacji po prawej stronie znaku.

Rozciąganie znaków – w poziomie i pionie.

Zmiana linii bazowej – danych znak w tekście można podnieść lub obniżyć w stosunku do całego wiersza.

Wymuszenie – pogrubienia i kursywy.

Wersalik, majuskuła – czyli po prostu wielka litera.

Kapitalik – jest to mniejsza odmiana wersalika czyli litera duża o wysokości małej litery.

Indeksy – górny i dolny.

Podkreślenie i przekreślenie, a także wybór języka.

Natomiast w zakładce paragraf mamy takie opcje jak:

Kierunek, wyrównanie tekstu, justowanie, wielkość wcięcia czy wyłączenie opcji dzielenia wyrazów do nowej linii.

 

Anatomia liter

anatomia-liter

Diagram graficzny przedstawiający poszczególne elementy fontu

 

1. linia bazowa ang baseline

2. wysokość wersalika ang cap height

3. belka poprzeczna ang cross bar

4. szeryf ang serif

5. linia środkowa ang mid line

6. brzuszek ang bowl

7. wydłużenie dolne ang descender

8. oko ang counter

9. trzon ang stem

10. znak diakrytyczny ang tittle

11. zwieńczenie ang terminal

12. wydłużenie górne ang ascender

13. noga ang leg

14. ligatura ang ligature (tutaj może trochę tego nie widać ponieważ przerwy między literami są zbyt duże) Ligatura to miejsce łączenie się dwóch liter które się stykają.

15. wysokość średnia ang x-height